"KRÓL OLSZYN" - J.W. Goethe: Ballada, w której jesteśmy świadkami dramatycznej sceny: nocą, pośród zamieci, wśród złowrogich drzew pędzi konno ojciec z chorym, rozgorączkowanym dzieckiem w ramionach.
Podróż ta rozgrywa się jakby w dwóch światach: zrozumiałym dla ojca, który widzi wokół tylko ciemność, drzewa i mgły, lecz rzeczy te wyglądają zupełnie inaczej w oczach syna. Chory chłopiec widzi inny świat: fantastyczną postać króla Olszyn, który woła go do siebie. Chłopiec czuje, że król Olszyn porywa go do swojej Krainy Elfów. Ojciec uspokaja go, że to tylko mgła, gałęzie rozłożystej wierzby... Synek umiera podczas podróży.
Romantyzm utworu polega na przywołaniu i ożywieniu fantastycznego świata elfów, na stworzeniu atmosfery grozy i napięcia, przyjęcia za tło wydarzeń scenerii nocnej.
