PIEŚŃ O ROLANDZIE:
twór pochodzi z gatunku średniowiecznych pieśni o czynach bohaterskich tzw. Chansons de deste, powstałych przed XI w.
Akcja rozgrywa się w XIII w., kiedy to Karol Wielki walczy z Saracenami (niewierni Arabowie) w Hiszpanii. Utwór poświęcony jest epizodowi, jaki miał miejsce podczas powrotu wojsk Karola do Francji. Została wtedy napadnięta tylna straż i wywiązała się krwawa bitwa, w której zginęło wielu rycerzy.
Plan zdarzeń:
1. Walka tylnej straży królewskiej pod wodzą Rolanda z Saracenami.
2. Rada roztropnego Oliwiera by przywołać rogiem wojska Karola (prosi 3 razy).
3. Odmowa Rolanda.
4. Walka trwa i szala zwycięstwa przychyla się na stronę pogan.
5. Roland decyduje się zadąć w róg.
6. Jest jednak za późno. Wszyscy szlachetni rycerze giną.
7. Śmierć Rolanda.
Realizm opowieści, przy opisie śmierci, umierania, cierpienia bohatera, opisy bardzo naturalistyczne np: "skroń mu pękła", "uszami mózg mu się wylewa".
Cechy Rolanda to: -wierność wobec króla i ojczyzny
-umiłowanie religii chrześcijańskiej
-dbałość o dobre imię
-podporządkowanie się nakazom etyki i honoru rycerskiego
-umiłowanie religii chrześcijańskiej
Opis śmierci Rolanda: przed śmiercią stara się złamać swój miecz(durendal), by nie dostał się w ręce wroga. Roland robi wiele gestów symbolicznych, wyciąga ku Bogu swą rękawicę oddając się w jego ręce, odwraca twarz ku Hiszpanii. Ostatnie słowa bohatera to słowa modlitwy. Anioł Gabriel zabiera jego duszę do raju. Śmierć czyni go świętym. Na wieść o śmierci kochanka narzeczona Rolanda(Oda) umiera.
Teatralizacja umierania - dbanie o wszystkie szczegóły.
Mitologizacja (uwznioślenie) czynów bohatera, służy tworzeniu legendy zgodnie z zapotrzebowaniem epoki.
