TADEUSZ KONWICKI - wprowadził charakterystyczne cechy
narracji, nowy typ bohatera, inną konstrukcję przestrzeni i czasu do
swoich utworów. Konwicki igra czasem, wprowadza retrospekcje, amnezję,
przestrzenie ze snu. Bohater - często bywa everymanem - wędruje przez
zaułki miasta, próbuje odbudować swoją biografię, odnaleźć swoje miejsce
na ziemi, Z kolei arkadią dzieciństwa dla Konwickiego - jest jego rodzinna
Litwa, w wiele powieści wplata zresztą wątki autobiograficzne. Podejmuje
też temat polskiej rzeczywistości - choćby w "Małej apokalipsie"